ตั้งแต่วันที่ได้เจอเธอ
เท่าที่จำเธอไม่เคยมีสักที
ที่ลืมกัน
บอกเลยฉันไม่เคยเข้าใจ
ที่เธอทำเพราะอะไร
เธอน่ะดีซะจนหัวใจ
ฉันลอยไป
ไม่ต้องถามก็รู้
ว่าเธอน่ะรักฉันเท่าไหร่
ฉันบอกไป
ไม่รู้จะต้องใช้คำคำไหน
บอกรักเท่าไหร่
มันคงไม่พอสำหรับฉัน
จะให้หันมองใคร
ไม่มีใครดีเสมือนเธอ
มันเอ่อล้นเต็มใจ
ไม่รู้พูดยังไง
ให้มากมายเกินคำ
ว่ารักเธอ
ที่ได้เคยพูดออกไป…
บอกให้เธอทำอะไร
ทำอะไร
บ่นสักคำก็ไม่มี ไม่มี
แสนดีหมด
จดจำฝังข้างในหัวใจ
ว่าเธอนั้นดีกว่าใคร
ไม่ว่าอะไรไม่ต้องการ
เพราะวันนี้ฉันมีเธอ
ไม่ต้องถามก็รู้
ว่าเธอน่ะรักฉันเท่าไหร่
ฉันบอกไป
ไม่รู้จะต้องใช้คำคำไหน
บอกรักเท่าไหร่
มันคงไม่พอสำหรับฉัน
จะให้หันมองใคร
ไม่มีใครดีเสมือนเธอ
มันเอ่อล้นเต็มใจ
ไม่รู้พูดยังไง
ให้มากมายเกินคำ
ว่ารักเธอ
ที่ได้เคยพูดออกไป…
ให้มากมายเกินคำว่ารักเธอ
เกินคำว่ารักเธอ
ให้เธอได้รู้...
บอกรักเท่าไหร่
มันคงไม่พอสำหรับฉัน
จะให้หันมองใคร
ไม่มีใครดีเสมือนเธอ
มันเอ่อล้นเต็มใจ
ไม่รู้พูดยังไง
ให้มากมายเกินคำ
ว่ารักเธอ
ที่ได้เคยพูดออกไป
บอกรักเท่าไหร่
มันคงไม่พอสำหรับฉัน
จะให้หันมองใคร
ไม่มีใครดีเสมือนเธอ
มันเอ่อล้นเต็มใจ
ไม่รู้พูดยังไง
ให้มากมายเกินคำ
ว่ารักเธอ
ที่ได้เคยพูดออกไป…