เดช อิสระ - นึกถึง


ตอนหัวค่ำๆ พี่นั่งรำพันถึงน้อง
เพราะใจพี่ยังข้อง นั่งมองแลดวงจันทร์
คืนนี้นั่งเศร้า กินข้าวไม่ได้ทั่งวัน
คิดถึงดวงตะวัน ที่ลับหายจากขอบฟ้า

เหมือนอี้บ้าตาย พี่นอนไข้อยู่สองสามวัน
นึกถึงตอนสร้างหนำด้วยกัน น้องช่วยฟันถางหญ้า
แต่น้องขี้หก เหมือนหญ้ารกมาบังตา
ตะวันเริ่มลับขอบฟ้า พี่คอยถ้าจนว่าหัวเช้า

พี่เป็นทหารตัวดำกร้าน น้องตีจาก
พี่กินเหล้าขาวกับหวาก ดูดใบจากเกือบสิ้นใจ
คอยน้องกลับมา พี่จะหาเบี้ยไปขอเร็วไว
พี่เป็นทหารยังไม่ตาย อย่ารีบจากไปตะสาวน้อง

ข้องใจคิดถึง พี่ไม่ขี้หก
พี่ตัวดำสกปรก เพราะถูกแดดหมกสองเดือนหวา
คิดถึงแต่เจ้าหวังว่าเธอไม่จากลา
พี่นั่งเช็ดน้ำตา ที่หน้ากองทหาร

พี่เป็นทหารตัวดำกร้าน น้องตีจาก
พี่กินเหล้าขาวกับหวาก ดูดใบจากเกือบสิ้นใจ
คอยน้องกลับมา พี่จะหาเบี้ยไปขอเร็วไว
พี่เป็นทหารยังไม่ตาย อย่ารีบจากไปตะสาวน้อง

ข้องใจคิดถึง พี่ไม่ขี้หก
พี่ตัวดำสกปรก เพราะถูกแดดหมกสองเดือนหวา
คิดถึงแต่เจ้าหวังว่าเธอไม่จากลา
พี่นั่งเช็ดน้ำตา ที่หน้ากองทหาร

ไม่นานถึงปีพี่กะหลบมาบ้าน กลับมาหาพี่ตะตาหวาน
พี่สาบานกลับไปหาน้อง