ไม่มีใครสนใจและใยดี
ได้แต่เดินหนีไปให้ห่างเธอ
แต่ว่าเธอก็รู้ตัวดี
ว่าเกิดเป็นหนอน
ได้แต่คลานเชื่องช้า
มากลางเปลวแดดที่แผดร้อน
ได้เวลาอิ่มเอม
ก็แค่ไปแทะกินใบหม่อน
ได้เวลาอยากจะนอน
ก็จะนอนอยู่ตรงนั้น
อาจเป็นตัวยึกยือให้คนกลัว
ก็แค่ตัวนิดเดียว ไม่กัดใคร
และเธอคงน้อยใจ
ที่ใครรู้สึกแบบนั้น
แต่เธอคงแอบยิ้ม
เวลาเธอปล่อยเส้นใยฝัน
ใครก็ชอบเก็บไป
ไปซื้อไปขายชอบใจกัน
จากนั้นเธอก็คือ
ตัวยึกยือเหมือนเดิม
กว่าจะทันรู้ตัวว่าเป็นใคร
ก็มีคนมากมายมาชอบเธอ
ก็เมื่อวันที่เจอ
ว่าเธอมีปีกบางใส
จากที่เป็นแค่หนอน
ที่ดูต้อยต่ำไร้ความหมาย
กลับมาดูว่าดีว่าสวย
เป็นผีเสื้อตัวใหม่
เมื่อวันวานผ่านมันไป
แต่ว่าเธอมีวันนี้
ไม่มีใครสนใจและใยดี
ได้แต่เดินหนีไปให้ห่างเธอ
แต่ว่าเธอก็รู้ตัวดี
ว่าเกิดเป็นหนอน
ได้แต่คลานเชื่องช้า
มากลางเปลวแดดที่แผดร้อน
ได้เวลาอิ่มเอม
ก็แค่ไปแทะกินใบหม่อน
คืนนี้ขอให้เธอนอน
แล้วหลับฝันดี
ได้แต่คลานเชื่องช้า
มากลางเปลวแดดที่แผดร้อน
ได้เวลาอิ่มเอม
ก็แค่ไปแทะกินใบหม่อน
คืนนี้ขอให้เธอนอน
แล้วหลับฝันดี